500+ मराठी म्हणी व त्यांचे अर्थ | Marathi Mhani | Mhani in Marathi

Marathi Mhani : मित्रांनो, आज हा लेख मराठी मध्ये प्रसिद्ध म्हणीवर आधारित आहे. या पोस्टमध्ये, आम्ही आपल्याला 500 पेक्षा जास्त मराठी म्हणी सांगू जे आज सर्वात लोकप्रिय आहेत.

हे ब्लॉग लिहिण्याचा एकच हेतू आहे की आपल्याला या ब्लॉगमधील “प्रसिद्ध मराठी म्हणी” सह त्याचा अर्थ पण सांगणार आहोत.

कारण आपण नेहमीच संभाषणांमध्ये म्हणत असलेल्या आपल्या रोजच्या संभाषणाचा एक महत्त्वाचा भाग असतात. Marathi Mhani सर्वत्र वापरल्या जातात.

शहाणे लोक समजतात आणि ना समजणारे विचार करत राहतात. जरी म्हणी लहान असतात, परंतु याचा अर्थ खूप खोल आणि तंतोतंत असतो.

ह्या म्हणी सहसा स्पर्धा परीक्षा आणि इयत्ता 6 ते 12 च्या विविध परीक्षांमध्ये विचारल्या जातात. जर आपण मराठी भाषा शिकत असाल तर आपल्यासाठी खूप उपयुक्त सिद्ध होईल.

500+ मराठी म्हणी व त्यांचे अर्थ, Marathi Mhani, Mhani in Marathi
500+ मराठी म्हणी व त्यांचे अर्थ, Marathi Mhani, Mhani in Marathi

500+ मराठी म्हणी व त्यांचे अर्थ | Marathi Mhani | Mhani in Marathi

Marathi Mhani Images

1. कष्ट करणार त्याला देव देणार – परिश्रम केल्यास असाध्य बाब साध्य होऊ शकते.

कष्ट करणार त्याला देव देणार - परिश्रम केल्यास असाध्य बाब साध्य होऊ शकते - Marathi Mhani Images
Marathi Mhani Images- कष्ट करणार त्याला देव देणार – परिश्रम केल्यास असाध्य बाब साध्य होऊ शकते

2. जिच्या घरी ताक तिचे वरती नाक – समर्थ व्यक्ती आपल्या संपतिचा बडेजाव करतो.

जिच्या घरी ताक तिचे वरती नाक - समर्थ व्यक्ती आपल्या संपतिचा बडेजाव करतो - Marathi Mhani Images
जिच्या घरी ताक तिचे वरती नाक – समर्थ व्यक्ती आपल्या संपतिचा बडेजाव करतो (Marathi Mhani)

3.ज्वारी पेरली तर गहू कसा उगवणार? – वाईट गोष्टीतून चांगले किवा चांगल्या गोष्टीतून वाईट तयार होत नसते.

ज्वारी पेरली तर गहू कसा उगवणार? - वाईट गोष्टीतून चांगले किवा चांगल्या गोष्टीतून वाईट तयार होत नसते - Marathi Mhani Images
ज्वारी पेरली तर गहू कसा उगवणार? – वाईट गोष्टीतून चांगले किवा चांगल्या गोष्टीतून वाईट तयार होत नसते

४. डोंगर पोखरून उंदीर काढणे – जास्त श्रम करून कमी फायदा होणे.

डोंगर पोखरून उंदीर काढणे - जास्त श्रम करून कमी फायदा होणे - Marathi Mhani Images
डोंगर पोखरून उंदीर काढणे – जास्त श्रम करून कमी फायदा होणे – Marathi Mhani Images

५. तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार – विनाकारण जुलूम सहन करावा लागणे.

तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार - विनाकारण जुलूम सहन करावा लागणे - Marathi Mhani Images
तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार – विनाकारण जुलूम सहन करावा लागणे (Marathi Mhani)

६. अंगाची लाही लाही होणे – खूप संतापणे.

७. अंगाचा तीळ-पापड होणे – खूप संतापणे.

८. अंगाची तलखी होणे – खूप संतापणे.

अंगाची लाही लाही होणे, अंगाचा तीळ-पापड होणे, अंगाची तलखी होणे - खूप संतापणे
अंगाची लाही लाही होणे, अंगाचा तीळ-पापड होणे, अंगाची तलखी होणे – खूप संतापणे

९. अंगात नाही बळ आणि चिमटा घेउन पळ – दुर्बळ मनुष्य बलवान व्यक्ती वर सरळ हल्ला न करता छोटी खोडी काढून पसार होतो.

अंगात नाही बळ आणि चिमटा घेउन पळ - दुर्बळ मनुष्य बलवान व्यक्ती वर सरळ हल्ला न करता छोटी खोडी काढून पसार होतो - Marathi Mhani Images
अंगात नाही बळ आणि चिमटा घेउन पळ – दुर्बळ मनुष्य बलवान व्यक्ती वर सरळ हल्ला न करता छोटी खोडी काढून पसार होतो

१०. अंतकाळापेक्षा मध्यांन्नकाळ कठीण – मरणापेक्षा भुकेच्या यातना कठीण असतात.

अंतकाळापेक्षा मध्यांन्नकाळ कठीण - मरणापेक्षा भुकेच्या यातना कठीण असतात - Marathi Mhani Images
अंतकाळापेक्षा मध्यांन्नकाळ कठीण – मरणापेक्षा भुकेच्या यातना कठीण असतात (Marathi Mhani)

मराठी म्हणी

११. अंथरूण पाहून पाय पसरावे- आपली आवक जेव्हढी असेल तेवढेच पैसे खर्च करावे.

अंथरूण पाहून पाय पसरावे- आपली आवक जेव्हढी असेल तेवढेच पैसे खर्च करावे - Marathi Mhani Images
अंथरूण पाहून पाय पसरावे- आपली आवक जेव्हढी असेल तेवढेच पैसे खर्च करावे (Marathi Mhani)

१२. अंधारात केले तरी उजेडात आले – गुप्तपणे केलेली गोष्ट कधीही सर्वाना कळू शकते.

अंधारात केले तरी उजेडात आले - गुप्तपणे केलेली गोष्ट कधीही सर्वाना कळू शकते - Marathi Mhani Images
अंधारात केले तरी उजेडात आले – गुप्तपणे केलेली गोष्ट कधीही सर्वाना कळू शकते (Marathi Mhani)

१३. अक्कल खाती जमा – नुकसान होणे

अक्कल खाती जमा - नुकसान होणे - Marathi Mhani Images
अक्कल खाती जमा – नुकसान होणे (Marathi Mhani)

१४. अक्कल नाही काडीची नाव सहस्त्रबुद्धे – नावाप्रमाणे लोक नसतात.

अक्कल नाही काडीची नाव सहस्त्रबुद्धे - नावाप्रमाणे लोक नसतात - Marathi Mhani Images
अक्कल नाही काडीची नाव सहस्त्रबुद्धे – नावाप्रमाणे लोक नसतात (Marathi Mhani)

१५. अक्कल नाही काडीची म्हणे बाबा माझे लग्नं करा – क्षमता नसताना एखाद्या गोष्टीचा हट्ट करणे.

अक्कल नाही काडीची म्हणे बाबा माझे लग्नं करा - क्षमता नसताना एखाद्या गोष्टीचा हट्ट करणे - Marathi Mhani Images
अक्कल नाही काडीची म्हणे बाबा माझे लग्नं करा – क्षमता नसताना एखाद्या गोष्टीचा हट्ट करणे (Marathi Mhani)

१६. अगं अगं म्हशी, मला कुठं नेशी? – एकाच्या चुकीसाठी इतर लोकाना दोष लावणे.

अगं अगं म्हशी, मला कुठं नेशी? - एकाच्या चुकीसाठी इतर लोकाना दोष लावणे - Marathi Mhani Images
अगं अगं म्हशी, मला कुठं नेशी? – एकाच्या चुकीसाठी इतर लोकाना दोष लावणे (Marathi Mhani)

१७. अचाट खाणे मसणात जाणे – अती प्रमाणात कोणतीही गोष्ट घातक ठरू शकते.

अचाट खाणे मसणात जाणे - अती प्रमाणात कोणतीही गोष्ट घातक ठरू शकते - Marathi Mhani Images
अचाट खाणे मसणात जाणे – अती प्रमाणात कोणतीही गोष्ट घातक ठरू शकते (Marathi Mhani)

१८. अठरा विश्व दारिद्र्य त्याला छत्तीस कोटी उपाय. – जीवनात यशस्वी होण्यासाठी अनेक उपाय आहेत, फक्त ते आचरणात आणले पाहिजेत.

अठरा विश्व दारिद्र्य त्याला छत्तीस कोटी उपाय - जीवनात यशस्वी होण्यासाठी अनेक उपाय आहेत, फक्त ते आचरणात आणले पाहिजेत - Marathi Mhani Images
अठरा विश्व दारिद्र्य त्याला छत्तीस कोटी उपाय – जीवनात यशस्वी होण्यासाठी अनेक उपाय आहेत, फक्त ते आचरणात आणले पाहिजेत

१९. अठरा विश्वे दारिद्र असणे – अति दुर्बळ असणे.

अठरा विश्वे दारिद्र असणे - अति दुर्बळ असणे - Marathi Mhani Images
अठरा विश्वे दारिद्र असणे – अति दुर्बळ असणे – Marathi Mhani Images

२०. अडाण्याची गोळी भल्यास गिळी – अशिक्षीत माणूस कोणालाही अडचणीत आणू शकतो.

डाण्याची गोळी भल्यास गिळी - अशिक्षीत माणूस कोणालाही अडचणीत आणू शकतो
डाण्याची गोळी भल्यास गिळी – अशिक्षीत माणूस कोणालाही अडचणीत आणू शकतो (Marathi Mhani)

अजून वाचा: 30+ लग्नाच्या वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा

Proverbs in Marathi

२१. अडला नारायण गाढवाचे पाय धरी – बलाढ्य व्यक्ती गरज असताना कोणत्याही व्यक्तीकडे मदतीची याचना करू शकतो.

२२. अडला हरी गाढवाचे पाय धरी – अडचणीच्या वेळी मूर्खाचीही मनधरणी करावी लागते.

२३. अडली गाय अन फटके खाय – अडचणीत सापडलेल्या व्यक्तीस जास्त त्रास देणे.

२४. अडली गाय खाते काय. – गरजू माणूस कोणत्याही अटी स्वीकारून काम करतो.

२५. अडाण्याचा गेला गाड़ा, वाटेवरची शेते काढा – मूर्ख माणूस कोणत्याही प्रकारे विचित्र वर्तन करू शकतो.

२६. अति तेथे माती – कोणत्याही गोष्टीचा अतिरेक झाल्यास काम बिघडते.

२७. अति राग भीक माग – क्रोधामुळे कोणतीही गोष्ट साध्य करता येत नाही.

२८. अति शहाणा त्याचा बैल रिकामा – शिष्ट माणसाशी व्यवहार करताना लोक जपून वागतात त्यामुळे त्यांना काम करणे जड जाते.

२९. अतिपरीचयेत अवज्ञा- अतिघनीष्ट सबंध हानिकारक ठरू शकतो.

३०. अती झालं अन हसू आलं – एखाद्या गोष्टीचा जास्त उहापोह केला तर ती गोष्ट हास्यास्पद ठरते.

३१. अनुभवल्याशिवाय कळत नाही, चावल्याशिवाय गिळत नाही – एखाद्या गोष्टीत सहभाग घेतल्याशिवाय ती गोष्ट साध्य होत नाही.

३२. अनोळख्याला भाकरी द्यावी पण ओसरी देऊ नये – अपरिचित माणसाशी अधिक सलगी करू नये.

३३. अन्नछत्रात मिरपूड मागू नये – गरजवंत व्यक्तीला पर्याय नसतो.

३४. अपयश ही यशाची पहिली पायरी आहे – कोणत्याही यश मिळवताना सुरवातीला अपयश येऊ शकते

३५. अपयश हे मरणाहून वोखटे – अपयश मरणापेक्षा भयंकर आहे व लाजीरवाणे आहे.

३६. अपुऱ्या घड्याला डब-डब फार – कमी बुद्धिवान माणूस आपले ज्ञान उगाच सर्व दूर सांगत सुटतो.

३७. अप्पा मारी गप्पा – काही रिकामटेकडे उगाच चर्चेचे पाल्हाळ लावतात.

३८. अल्प बुद्धी, बहू गर्वी – कमी बुध्दीच्या माणसास खूप गर्व असतो.

३९. अल्प मनुष्य कोपे, लहान भांडे लवकर तापे – कमी बुद्धिवान माणूस तापत असतो.

४०. अवघड ठिकाणी दुखणे आणि जावई डॉक्टर. – एखादी गोष्ट सांगता येत नाही आणि सोसवत पण नाही.

४१. असंगाशी संग प्राणाशी गाठ – अयोग्य माणसाची सांगत धरल्यास प्राणही जाऊ शकतो.

४२. असतील शिते तर नाचतील भुते- संपत्ती असलेल्या व्यक्तीकडे सर्वजण येतात.

४३. असेल तेव्हा दिवाळी नाहीतर शिमगा – भरपूर द्रव्य असल्यावर चैन करायची नाहीतर गप्प बसायचे.

४४. आंधळा मागतो एक डोळा देव देतो दोन- अपेक्षेपेक्षा जास्त लाभ होणे.

४५. आंधळी पाण्याला गेली अन घागर फोडून घरी आली – अक्षम व्यक्तीस काम दिल्यास ते तडीस जाणे कठीण असते.

४६. आंधळीपेक्षा तिरळी बरी – एखादी बाब अगदीच वाईट स्वीकारण्यापेक्षा थोडी दोष असलेली गोष्ट स्वीकार करणे कधीही चांगले.

४७. आंधळे दळते अन कुत्रे पीठ खाते – एकाने कष्ट करायचे अन दुसऱ्याने लाभ घ्यायचा.

४८. आंधळ्या प्रजेत हेकणां राजा – असहाय्य गरीब लोकांमध्ये एखादा चुकीचे निर्णय घेऊन राज्य करतो.

४९. आंधळ्याची बहियाशी गाठ – एकमेकांना मदत न करणाऱ्या व्यक्ती जवळ येणे.

५०. आई जेवू घालीना बाप भिक मागू देईना – दोन्हिकडून संकटात सापडणे.

Mhani in Marathi

५१. आई जेवू घालीना बाप भीक मागू देईना – दोन्ही बाजूंनी अडचण

५२. आईचा काळ नि बायकोशी मवाळ – आईशी वाईट वागून बायकोला महत्त्व देणे.

५३. आईची माया न पोर जाई वाया – अति लाडाने मुल बिघडते

५४. आईजीच्या जिवावर बाईजी उदार – दुसऱ्याचा पैसा दान करून स्वतः चा बडेजाव दाखविणे.

५५. आकांक्षापुढती गगन ठेंगणे – आशावाद ठेवल्यास कोणतेही लक्ष्य साध्य होते.

५६. आकारे रंगती चेष्टा – माणसाच्या बाह्य स्वरूपावरून त्याचा कार्याचा अंदाज करता येत नाही.

५७. आखाड्याच्या मैदानात पहिलवानाची किंमत – माणसाला योग्य ठिकाणीच किंमत मिळते.

५८. आखुड शिंगी आणि बहुदुधी – सर्व आपल्या मनासारखे व्हावे असे वाटणे.

५९. आग सोमेश्वरी नि बंब रामेश्वरी – गरजू माणसाला मदत न करता, गरज नसलेल्या माणसाला मदत करणे.

६०. आगीतून निघून फुफाट्यात पडणे – एका संकटातून निघून दुसऱ्या संकटात सापडणे.

६१. आचार तेथे विचार – चांगली संस्कृती चांगल्या विचाराना जन्म देते.

६२. आचार भ्रष्ट नि सदा कष्ट – अनाचाराने वागणारा माणूस सदा दुःखी असतो.

६३. आज अंबरी उद्या झोळी धरी – कधी थाटामाटात तर कधी दरिद्री राहणे.

६४. आजा मेला नि नातू झाला – एकीकडे फायदा तर दुसरीकडे तोटा होणार.

६५. आठ पुरभय्ये अन नऊ चौबे – जमत नसल्यास सगळ्यांची चूल वेग-वेगळी असते

६६. आठ हात काकडी नउ हात बी – एखाद्या गोष्टीची फारच स्तुती करून सादर करणे.

६७. आठ हात लाकुड, नऊ हात धलपी – एखाद्या गोष्टीची फारच स्तुती करून सादर करणे.

६८. आडात नाही तर पोहयात कोठून येणार – एखादी गोष्ट अस्तित्वात नसतांना त्याची अपेक्षा करणे व्यर्थ आहे.

६९. आत्याबाईला मिशा असत्या तर तिला काकाच म्हटले असते – अशक्य गोष्टींची चर्चा करण्यात काही अर्थ नसतो.

७०. आधणातले रडतात अन सुपातले हसतात्त – दुसऱ्यांना हसताना विचार करणे क्रमप्राप्त आहे, काही दिवसांनी तशी वेळ आपल्यावरही येऊ शकते.

७१. आधी करावे मग सांगावे – कार्य तडीस गेल्याशिवाय त्याबद्दल उगाच बोलू नये.

७२. आधी जाते बुद्धी मग जाते लक्ष्मी – आधी वर्तन बिघडते मग मनुष्य कंगाल होतो.

७३. आधी पोटोबा मग विठोबा – अगोदर पोट भरावे मग देवास आळवावे

७४. आधीच आम्हाला हौस, त्यात पडला पाऊस-एखाद्या अचानक ठरलेल्या गोष्टीत बाधा उत्पन्न होणे.

Marathi Mhani with Meaning

७५. आधीच उल्हास त्यात फाल्गुन मास – आधीच हौशीने केलेलं काम अन त्याला अनुकूल परिस्थिती निर्माण होणे.

७६. आधीच मर्कट तशातच मद्य प्याला – आधीच विचित्र बुद्धीचा,अन अवास्तव प्रोत्साहन मिळाल्यामुळे त्याच्या चेष्टाना उत येतो.

७७. आपण चिंतीतो एक पण देवाच्या मनात भलतेच – प्रत्येकच गोष्ट आपल्या मनासारखी होत नाही.

७८. आपण शेण खायचं अन दुसऱ्याच तोंड हुंगायच – स्वतः वाईट कर्म करायचे अन दुसऱ्यावर संशय घ्यायचा.

७९. आपण सुखी तर जग सुखी – आपण आनंदात असता सर्व जग सुखी वाटणे.

८०. आपण हसे लोकाला अन घाण आपल्या नाकाला – ज्या दोषाबद्दल लोकास हसायचे, तोच दोष आपल्यात असताना दुर्लक्ष करणे.

८१. आपला तो बाब्या दुसऱ्याच ते कारटं – स्वतःच्या चुकांकडे दुर्लक्ष करून दुसऱ्याच्या चुकांविषयी बोलणे.

८२. आपला हात जगन्नाथ – आपली उन्नती आपल्यावरच अवलंबून असते, आपल्या हातात अधिकार आला तर त्याचा दुरुपयोग करून जिन्नस लाटणे.

८३. आपली पाठ आपणास दिसून येत नाही – आपले दोष आपल्याला दिसत नाहीत.

८४. आपले नाक कापून दुसऱ्याला अपशकून – आपले नुकसान झाले तर दुसऱ्याचे पण नुकसान होवो ही मनीषा मनात बाळगणे.

८५. आपले नाही धड अन शेजाऱ्याचा कढ -आपली परिस्थिती चागली नसताना दुसऱ्याच्या परिस्थिती विषयी कळकळ दाखविणे.

८६. आपलेच दात अन आपलेच ओठ – आपल्या माणसांनी आपल्याच माणसाना त्रास देणे.

८७. आपल्या अळवाची खाज आपणास ठावी – आपले दोष आपल्यालाच माहित असते.

८८. आपल्या गल्लितच कुत्रे शिरजोर – आपल्या भागात आपला वरचष्मा ठेवणे.

८९. आपल्याच पोळीवर तूप ओढून घ्यायचे – इतरांचा विचार न करता स्वार्थ साधणे.

९०. आभाळ फाटल्यावर त्याला ठिगळ कसे लावायचे – मोठे संकट आले की बचाव करणे अवघड असते.

९१. आमचे गहू आम्हालाच देऊ – आपल्याच वस्तूचा चतुराईने दुसऱ्याना लाभ न मिळू देता स्वतःच लाभ घेणे.

९२. आयत्या पिठावर रेखोट्या मारणे – कोणतेही काम न करता दुसऱ्याच्या जिवावर उपभोग घेणे

९३. आयत्या बिळावर नागोबा – कोणतेही काम न करता दुसऱ्याच्या जिवावर उपभोग घेणे.

९४. आरोग्य हेच ऐश्वर्य – चांगले आरोग्य ही यशाची गुरुकिल्ली आहे.

९५. आलिया भोगासी असावे सादर – आलेल्या संकटास कुरकुर न करता तोंड देणे भाग असते.

९६. आली चाळीशी, करा एकादशी. – परिस्थितीनुसार आपल्या सवयी बदलवणे.

९७. आलीया भोगासी असावे सादर – आपल्यावर आलेली संकटाना आपल्यालाच तोंड द्यावे लागते.

९८. आले अंगावर घेतले शिंगावर – संकटाचा सामना धैर्याने करावा.

९९. आवळा देऊन कोहळा काढणे – अल्प आमिष दाखवून मोठे काम करून घेणे.

१००. आशेची माय निराशा – निराशा येईल म्हणून आशा कधीही सोडू नये.

Marathi Mhani

१०१. आसू ना मासू , कुत्र्याची सासू – जिव्हाळा नसताना वरवर कळवळा दाखविणे.

१०२. आस्मान दावणे – पराजय करणे.

१०३. इकडे आड तिकडे विहीर – कोंडी होणे.

१०४. इकडे आड तिकडे विहीर – दोन्ही बाजूनी संकटात सापडणे.

१०५. इच्छा तसे फळ – मनात चांगले विचार ठेऊन केलेले कार्य यशस्वी होतेच.

१०६. इच्छिलेले घडते तर भिक्षुकही राजे होते – सर्व इच्छेप्रमाणे झाले असते तर सर्व लोकं धनवान झाले असते.

१०७. इजा बिजा तीजा – एकसारख्या होणाऱ्या घटना टाळता येत नाही.

१०८. इज्जतीचा फालुदा होणे – अपमान होणे.

१०९. उंच वाढला एरंड तरी होईना इक्षुदंड – छोट्या गोष्टी मोठ्यांशी बरोबरी करू शकत नाही.

११०. उंटावरचा शहाणा – मूर्ख सल्ला देणारा

१११. उंटावरचा शहाणा – मूर्ख सल्ला देणारा

११२. उंटावरून शेळ्या हाकणे – आळस, हलगर्जीपणा करणे

११३. उंटावरून शेळ्या हाकणे – कोणत्याही कामात सहभाग न घेता उगाच फुकटाचे मार्गदर्शन करणे.

११४. उंदराला मांजर साक्ष – वाईट माणसाने दुसऱ्या वाईट माणसाविषयी चांगले सांगणे.

११५. उंदीर गेला लुटी अन आणल्या दोन मुठी – मनुष्य आपल्या कुवतीनुसार काम करतो.

११६. उकराल माती तर पिकतील मोती – शेतीची चांगली मशागत तर पिके चांगली येतात.

११७. उकिरड्याची दैना बारा वर्षांनी देखील फिटते – गरीब व्यक्तीचे दिवस कधीही पालटू शकतात.

११८. उखळात डोके घातल्यावर मुसळाची भीती कशाला – एखादे मोठे, कठीण काम हातात घेतल्यानंतर श्रमांचा विचार करायचा नसतो.

११९. उघड्या डोळ्यांनी प्राण जात नाही – धडधडीत नुकसान होत असताना न प्रतिकार करता माणसाला स्वस्थ बसवत नाही.

१२०. उघड्याकडे नागडा गेला अनं रात्रभर हिवाने मेला – एक लहान पत असलेली व्यक्ती दुसऱ्या गरीब व्यक्तीची बरोबरी करू शकत नाही.

१२१. उचल पत्रावळी म्हणे जेवणारे किती – मुद्द्याचे काम सोडून भलतीच चौकशी करणे.

१२२. उचलली जीभ लावली टाळुला – कोणताही विचार न करता बोलणे.

१२३. उचलली जीभ लावली टाळ्याला – बेताल बोलणे.

१२४. उठता लाथ बसता बुक्की – कायम धाकात ठेवणे.

१२५. उडत्या पक्षाची पिसे मोजणे – सहज चालता बोलता एखाद्या गोष्टीची पारख करणे.

Marathi Mhani Olkha

१२६. उडदामाजी काळे-बेरे – चांगल्या गोष्टी सोबत वाईट गोष्ट असु शकते.

१२७. उडाला तर कावळा बुडाला तर बेडूक -एखाद्या गोष्टीची पारख लगेचच होत. नाही त्यासाठी थोडा वेळ जाऊ द्यावा लागतो.

१२८. उतावळा नवरा गुडघ्याला बाशिंग – एखाद्या गोष्टीसाठी खूप घाई करणे.

१२९. उत्तम शेती मध्यम व्यापार नि कनिष्ठ नोकरी – नोकरी पेक्षा व्यापार व व्यापारापेक्षा शेती उत्तम आहे.

१३०. उथळ पाण्याला खळखळाट फार – अपरिपक्व ज्ञान असणारा व्यक्ती उगाच ज्ञानप्रदर्शन करतो.

१३१. उद्योगाचे घरी रिद्धी सिद्धी पाणी भरी – उद्योगी मनुष्य जीवनात यशस्वी होतो व त्याची भर-भराट होते.

१३२. उधार तेल खावत निघाले – उधारीच्या मालत काही न काही दोष असतो.

१३३. उधारीचे पाते अन सव्वा हात रिते – उधारीने घेतलेला माल मग कमीच भरणार.

१३४. उन पाण्याने घर जळत नसते – एखाद्यावर खोटे आरोप केले तरी त्याची बेअब्रू होत नाही.

१३५. उपट सूळ, घे खांद्यावर – नसते लचांड पाठीमागे लावून घेणे.

१३६. उपसा पसारा मग देवाचा आसरा – आधी कामा करावे मग देव देव करावे.

१३७. उभारले राजवाडे अन तेथे आले मनकवडे – श्रीमंती आले की त्यमागे हाजी हाजी करणारे येतातच.

१३८. उभ्याने यावे अन ओणव्याने जावे – कोणतेही काम स्वाभिमानाने करावे त्यचे श्रेय नम्रपणाने घ्यावे.

१३९. उस गोड लागला म्हणून मुळासकट खाऊ नये – एखाद्या चांगल्या गोष्टीचा ती नष्ट होईल एव्हढा उपभोग घेऊ नये.

१४०. उसाच्या पोटी कापूस – कर्तबगार व्यक्तीच्या वंशात आळशी माणूस असणे.

१४१. उसाबरोबर एरंडाला पाणी – एखाद्या गोष्टीचा लाभ अनपेक्षितरीत्या दुसऱ्या जवळच्या गोष्टीला होतो.

१४२. ऊस झाला डोंगा परी रस नाही डोंगा – बाह्य स्वरूपावरून व्यक्तीच्या स्वभावाची पारख करता येत

१४३. ऋषीचे कुळ अन हरळीचे मुळ शोधू नये – ऋषी अन महान अज्ञात गोष्टींचे मुळ शोधायचा प्रयत्न करू नये.

१४४. एक कोल्हा सतरा ठिकाणी व्याला – एकाच माणसाचा भरपूर लोकाना त्रास होणे.

१४५. एक घाव दोन तुकडे – एका फटक्यात निकाल लावणे.

१४६. एक ना धड भारभार चिंध्या – अनेक गोष्टी अपूर्ण करून, कोणत्याही गोष्टी पूर्ण न करणे.

१४७. एक नूर आदमी दस नूर कपडा – माणसाचा रुबाब नीटनेटक्या पोशाखाने वाढतो.

१४८. एक पंथ दो काज – एकाच मार्गाने दोन कामे एका वेळेस करणे.

१४९. एक पाय तळ्यात एक पाय मळ्यात – दोन मार्गांवर हात ठेऊन चालणे.

१५०. एक पाय मोडल्याने गोम लंगडी होत नाही -एकसारखे अनेक स्त्रोत उपलब्ध असता काम थांबत नाही. श्रीमंत व्यक्तीचा काही पैसा खर्च झाला तरी त्याचा परिणाम होत नाही.

म्हणी मराठी – Marathi Mhani

१५१. एकटा जीव सदाशिव – एकटा माणूस चिंतामुक्त अन सुखी असतो.

१५२. एकदा की नाव कानफाट्या पडले की पडलेच – लोकात एकदा की नाचक्की झाली की लोकं त्याच दृष्टीने पाहतात.

१५३. एकमेका सहाय्य करू अवघे धरू सुपंथ – एकमेकांच्या सहकार्याने सर्वांचाच फायदा होतो.

१५४. एकावे जनाचे करावे मनाचे – सर्वांचे विचार एकूण आपला स्वतःचाच निर्णय घ्यावा.

१५५. एका कानाचे दुसऱ्या कानाला कळत नाही – अत्यंत गुप्तपणे आपले कार्य करणे.

१५६. एका कानाने एकवे दुसऱ्या कानाने सोडून द्यावे – ऐकलेल्या सगळ्याच गोष्टींचा विचार करणे व्यर्थ आहे.

१५७. एका कानावर पगडी घरी बाईल उघडी – बाहेर श्रीमंतीचा आव आणायचा व घरी दारिद्र्यात राहणे.

१५८. एका दगडात दोन पक्षी मारणे – एकाच कार्यात दोन काम करणे.

१५९. एका पुताची माय वळचणीखाली जीव जाय – एक मुलगा पोटी असून सुद्धा तो आईला सुखाने जगू देत नाही.

१६०. एका माळेचे मनी – सर्वजण येथून तेथून सारखे.

१६१. एका माळेचे मनी ओवायला नाही कुणी – सर्व एकसारखे असताना कोणीच काम करत नाही.

१६२. एका म्यानात दोन तलवारी राहत नाही.

१६३. एका हाताने टाळी वाजत नाही – दोष दोन्हीकडे असतो.

१६४. एका हाताने टाळी वाजत नाही – भांडणात एकाचीच चुकी नसते, प्रत्येकाची थोडी चूक असतेच असते.

१६५. एकादशी अन दुप्पट खाशी – नियमांच्या विरुद्ध वर्तन करणे.

Marathi Mhani Funny

१६६. एकादशीच्या घरी शिवरात्र – एका दरिद्री माणसाचा दुसऱ्या दरिद्री माणसाचा उपयोग होत नाही.

१६७. एकाने गाय मारली तर दुसऱ्याने वासरू मारू नये – एकाने वाईट गोष्ट केली तर आपल्यालाही वाईट गोष्ट करण्याचा हक्क पोहोचत नाही.

१६८. एकी हेच बळ – एकत्र समुदाय कायम जिंकतो .

१६९. एकूण घेत नाही त्याला सांगू नये काही – जो एकात नाही त्याला समजावण्याचा प्रयत्न करू नये.

१७०. एरंडाचे गुऱ्याळ – एखादी गोष्ट लांब-लचक व कंटाळवाणी असणे.

१७१. ऐकावे जनाचे पण करावे मनाचे – दुसऱ्यांचे न ऐकता स्वतःचे निर्णय स्वतः घेणे.

१७२. ऐतखाऊ लांडग्याचा भाऊ – कष्ट न करण्याची सवय असलेला मनुष्य कुठेही आयते खायला मिळाले की डल्ला मारतात.

१७३. ओ म्हणता ठो येईना – कसलेही ज्ञान नसणे, लिहिता वाचता न येणे.

१७४. ओठात एक नि पोटात एक – प्रकट करताना विचार वेगळे अन मनात काही वेगळेच विचार.

१७५. ओठी तेच पोटी – बोलावे तसे वागावे, सरळमार्गी माणूस.

Junya Marathi Mhani

१७६. ओढाळ गुराला लोढणे गळ्याला – गुन्हेगाराला कायद्याचा वाचक बसावयास हवा.

१७७. ओल्याबरोबर सुके जळते – दुष्टांच्या बरोबर राहिल्याने सज्जन माणसास त्रास होतो.

१७८. ओळखीचा चोर जीवे मारी – एखाद्याला आपण गुन्हा करताना पाहिल्यास तर तो आपल्या जिवावर उठतो.

१७९. ओसाड रानात एरंडाचा उदो उदो – अशिक्षित गावात कमी शिकलेला माणूस

विद्वान ठरतो.

१८०. औषधा वाचून खोकला गेला – परस्पर संकट टळले.

१८१. कठीण समय येता कोण कामास येतो – आपल्या अडचणीच्या वेळेस कोणीही मदतीला येत नाही.

१८२. कडू कारले तुपात तळले, साखरेत घोळले तरी ते कडू ते कडूच – वाईट व्यक्तीची वाईट सवय कधीही जात नाही.

१८३. कधी गाडीवर नाव तर कधी नावेवर गाडी – सर्वाना प्राप्त परिस्थितीनुसार वागावेच लागते.

१८४. कधी तुपाशी तर कधी उपाशी – पैसा असला तर चंगळ करायची नाही तर उपाशी

राहायचे.

१८५. कमरेचे सोडले नि डोईला बांधले – सर्व लाज-लज्जा टाकून देणे.

१८६. कर नाही त्याला डर कशाला – दोषी नसताना कसलेही भय राहत नाही.

१८७. करंगळी सुजली तर डोंगरा एवढी होईल काय – छोट्या माणसाला थोर माणसाची बरोबरी करणे अशक्य आहे.

१८८. करवंदीच्या जाळीला काटे – चांगल्या वस्तूबरोबर वाईट गोष्टींचा सामना करावयास लागायचाच.

१८९. करायला गेले गणपती अन झाला मारुती- जे करायचे ते नित समजून करावे नाही तर भलतेच घडते.

१९०. करायला गेलो एक आणि झाले भलतेच – चांगले करायला गेले तरी वाईट घडणे.

१९१. करावे तसे भरावे – जसे आपले कर्म असते तसेच फळ मिळते.

१९२. करीन ती पूर्व – अंगी असे कर्तुत्त्व असावे की जे ठरविले ते घडून आलेच पाहिजे.

१९३. करून करू भागले अन देवपूजेला लागले – वाईट गोष्टींचा वीट आल्यावर चांगल्या गोष्टी करण्याचा प्रयत्न करणे.

१९४. करून गेला गाव अन दुसऱ्याचेच नाव – एकाने केलेल्या गुन्ह्याचा आरोप दुसऱ्यावर ठेवणे.

१९५. कर्कशेला कलह तर पद्मिनीला प्रीती गोड – दुष्ट स्त्रीला भांडणे आवडतात गुणवतीला प्रेम आवडते.

१९६. कळते पण वळत नाही – चांगल्या गोष्टी कृतीत आणता येणे कठीण आहे.

१९७. कवड्यांचे दान केले अन गावात नगारे वाजविले – दान छोटे करून इतर लोकांना महती सांगत फिरणे.

१९८. कशात काय अन फाटक्यात पाय – बडेजाव दाखविला तरी उपयोग नसतो.

१९९. कसयाची कारणी अन मानभावी बोलणी – गोड गोड बोलायचे अन निष्ठर वागायचे.

२००. कसायाला गाय धार्जिणी – गुंडांच्या पुढे लोकं नमतात व पुढे पुढे करतात.

Marathi Proverbs

२०१. काकडीची चोरी अन फाशीची शिक्षा – थोड्याश्या अपराधानंतर फार मोठी शिक्षा करणे.

२०२. काखेत कळसा गावाला वळसा – जवळ असलेली वस्तू सर्वदूर शोधणे.

२०३. काट्यावाचून गुलाब नाही – चांगली गोष्ट कठीण परीश्रमाने मिळते .

२०४. काठी मारल्याने पाणी दुभंगत नाही – खरी मैत्री आगंतुक कारणाने तुटत नाही.

२०५. कानामागून आली तिखट झाली- नवीन आलेली व्यक्ती लवकरच यशस्वी होणे.

२०६. काम न धंदा, हरी गोविंदा. – रिकामटेकडा मनुष्य फक्त बडबड करण्यात आपला वेळ घालवतो.

२०७. काम नाही घरी अन सांडून भरी- काम नसताना उगाच काम निर्माण (वाढवून) तेच काम परत परत करणे.

२०८. कामा पुरता मामा – व्यावहारीक जगात स्वार्थ बाळगणे.

२०९. काय ग बाई उभी घरात दोघी तिघी – घरात काम करणारे पुष्कळ वाढले की प्रत्येकजण कामचुकारपणा करू लागतो.

२१०. काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती – प्राणांतिक संकटातून वाचणे.

२११. काळी बेंद्री एकाची अन सुंदर बायको लोकाची – सर्वाना आपल्या गोष्टीपेक्षा इतरांच्या चांगल्या आहेत असे वाटते.

२१२. कावळा बसायला अन फांदी तुटायला एकाच घात – योगायोगाने एखादी गोष्ट घडून भलत्याच गोष्टीचा संबंध वेगळ्याच गोष्टीला लावणे.

२१३. कावळ्याच्या शापाने गाय मरत नाही- दुर्जन व्यक्तीच्या चिंतनाने चांगल्या माणसाचे नुकसान होऊ शकत नाही.

२१४. काविळ झालेल्यास सर्व पिवळे दिसते-आपणास ज्या गोष्टी जसे विचार करतो तश्याच वाटतात.

२१५. कुंपणानेच शेत खाणे – रक्षणकर्त्यानेच नुकसान करणे

२१६. कुंपणानेच शेत खाणे – रक्षणकर्त्यानेच नुकसान करणे

२१७. कुठे इंद्राचा ऐरावत कुठे शामभट्टाची तट्टाणी – बलाढ्य माणसाची तुलना दुर्बळ माणसाशी होऊ शकत नाही.

२१८. कुठे राजा भोज कुठे गंगुतेली- बलाढ्य माणूस आणि दुर्बळ यांची तुलना होऊ शकत नाही.

२१९. कुठेही जा पळसाला पाने तीनच – सर्वत्र परिस्थिती सारखीच असते.

२२०. कुत्र्याचे शेपूट नळीत घातले तरी वाकडे ते वाकडेच-वाईट व्यक्तीची वाईट सवय _ कधीही जात नाही.

२२१. कुन्हाडीचा दांडा गोतास काळ :- दुसऱ्यांना इजा करताना आपल्यालाही इजा होऊ शकते. सकाळ इजा करताना आपल्याला

२२२. कु-हाडीचा दांडा गोतास काळ-आपल्या जातभाईंचे नुकसान होणे

२२३. कुसंतानापेक्षा नि:संतान बरे – वाईट मुले पोटी जन्मल्यापेक्षा मुले जन्माला न आलेली चांगली.

२२४. केली खाता हरखले व हिशेब देता कचरले – कोणताही विचार न करता कर्ज करायचे व देणी वाढली की काळजी करायची.

२२५. केव्हाच नाही त्यापेक्षा उशीर बरा- अशक्य गोष्ट उशीरा हाती घेतलेली बरी.

Marathi Mhani Lagnachi

२२६. कोंबड झाकलं तरी तांबड उगवल्या शिवाय राहत नाही -सत्य कधीही लपत नाही.

२२७. कोल्हयाला द्राक्षे आंबटच – न मिळणारी गोष्ट आवडत नाही असे दर्शवीणे.

२२८. कोल्हा काकडीला राजी – लहान माणसे थोड्या गोष्टीने संतुष्ट होतात

२२९. कोळसा उगाळावा तेवढा काळा- वाईट व्यक्तीचा अनुभव कायम वाईट असतो.

२३०. क्रियेविण वाचाळता व्यर्थ आहे -अधिक बोलण्या पेक्षा काम करणे चांगले असते.

२३१. खतास महाखत – प्रत्येक वाईट माणसास दुसर वरचढ माणूस मिळतोच.

२३२. खाई त्याला खव-खवे – ज्यांनी चोरी केली तो अस्वस्थ होतो.

२३३. खाजवून खरुज काढणे – एखाद्याची उगाचच कुरापत काढणे.

२३४. खाण्याराला चव नाही रांधणारयाला फुरसत नाही – एखाद्या गोष्टीची मागणी वाढली की ती गोष्ट मुक्तपणे सहन करणे भाग असते.

२३५. खाता पिता दोन लाथा – कायम धाकात ठेवणे.

Marathi Mhani PDF

२३६. खायला काळ भुईला भार – ज्याचा काही उपयोग नाही असा माणूस भार बनतो.

२३७. खायला काळ भुईला भार – ज्याचा काही उपयोग नाही असा माणूस भार बनतो.

२३८. खायला कोंडा निजेला धोंडा – अत्यंत दारिद्य असणे.

२३९. खाली मुंडी पाताळ धुंडी – स्वभावाने गरीब वाटणारा मनुष्य ही धोकेदायक असू शकतो.

२४०. खाल्ल्या घराचे वासे मोजणे – ज्या घरात राहतो त्याच घराशी बेईमानी करणे.

२४१. खाल्ल्या मिठाला जागणे- मालकाशी प्रामाणिक राहून संकट काळी मदत करणे.

२४२. खिळ्यासाठी नाल गेला अन नालीसाठी घोडा – व्यवस्थित नियोजन नसल्याने अपरिमित नुकसान होणे.

२४३. खिशात नाही दमडी अन बदलली कोंबडी – ऐपत नसताना बडेजाव दाखविणे.

२४४. खिशात न्हाई आणा, अन ह्याला बाजीराव म्हणा – गरीब मनुष्यास कोणीही कीमत देत नाही.

२४५. ग ची बाधा झाली – फाजील आत्मविश्वास बळावणे.

२४६. गंगा वाहते तोवर हात धुवून घ्यावे. – जोवर लाभ घेता येतो तोपर्यंत स्वार्थ साधून घेणे.

२४७. गंगेत घोडं न्हालं – सर्व इच्छा पूर्णत्वास जाणे.

२४८. गड आला पण सिंह गेला – एक महत्त्वाची गोष्ट मिळवताना दुसरी महत्त्वाची गोष्ट दूर जाणे.

२४९. गतं न शौच्यम – एखादी गोष्टीचे महत्व संपल्या नंतर त्यासाठी उपाय योजना करणे व्यर्थ आहे .

२५०. गरज सरो नि वैद्य मरो- स्वार्थी मनुष्य दुसऱ्यांचा विचार करत नाही .

Marathi Mhani Puzzle

२५१. गरज ही शोधाची जननी आहे – गरजेच्या वेळी मनुष्य हर प्रकारे हवी ती गोष्ट मिळवणे.

२५२. गरजवंताला अक्कल नाही – असहाय्य माणूस कोणाकडेही मदतीची याचना करतो.

२५३. गरजेल तो बरसेल काय – मोठ-मोठ्या गोष्टी करणारे लोक मुळात काहीही काम करत नाहीत.

२५४. गरिबान खपाव ,धनिकान चाखाव – दुबळ्या माणसाच्या जीवावर कोणीही बलाढ्य आपला फायदा करून घेतो.

२५५. गर्वाचे घर खाली – गर्व असलेल्या माणसाचा पराजय होतोच.

२५६. गाजराची पुंगी वाजली तर वाजली ,नाहीतर मग मोडून खाल्ली- एखाद्या गोष्टीचा उपयोग आपल्या अपेक्षेप्रमाणे झालातर ठीक,नाहीतर त्याचा अन्य तर्हेने उपयोग करणे.

२५७. गाढवं मेलं ओझ्याने अन शिगरू मेलं हेलपाट्याने. – समजदार व्यक्ती काम करत_आपले जीवन व्यतित करतात तर मुर्ख मनुष्य काम न समजल्याने त्रस्त जगतो.

२५८. गाढवाचा गोंधळ लाथांचा सुकाळ – मुर्ख मनुष्य आपल्या वागण्याने सर्वदूर गोंधळ उडवतो.

२५९. गाढवाच्या पाठीवर गोणी – कष्टकरी माणसाला तया कष्टा संबधित लाभ मिळत नाही तो लाभ इतरांना मिळतो.

२६०. गाढवाने शेत खाल्ले ,पाप ना पुण्य – वाईट व्यक्तीला त्याचा वागण्याचे काहीहीवाटत नाही.

२६१. गाढवापुढे वाचली गीता ,कालचा गोंधळ बरा होता-चांगले ज्ञान दिल्यावरही व्यक्तीचे वाईट वागणे.

२६२. गाढवाला गुळाची चव काय – मूर्ख माणसाला चांगल्या गोष्टींची किंमत नसते.

२६३. गाव करी ते राव न करी – एकीचे बळ एकट्या माणसाच्या कामाच्या तुलनेत जास्त असते व त्यामुळे अशक्य गोष्टी सुद्धा साध्य होतात.

२६४. गाव तिथे उकिरडा – सर्व दूर सारखीच परिस्थिती असते. चांगले व वाईट.

२६५. गावात घर नाही अन रानात शेत नाही – कफल्लक असणे, दरिद्री असणे.

२६६. गावात नाही झाड अन म्हणे एरंडया ला आले पान – एखादी गोष्ट उगीचच वाढवून सांगणे.

२६७. गुरवाचे लक्ष निविद्यावर – मनुष्य प्राण्याला स्वार्थाच्या गोष्टी लगेच कळतात

२६८. गोगल गाय पोटात पाय – वरून दुर्बळ वाटणारे आतून स्वार्थी असू शकतात.

२६९. गोरा गोमटा कपाळ करंटा – नुसते दिखाऊपण काही कामाचे नसते.

२७०. घरचा उंबरठा दारालाच माहित – घरातील गोष्टी घरातल्या लोकांनाच माहित असते.

२७१. घरात घाण दारात घाण कुठे गेली गोरीपान – काम न करता फक्त दिखाउपणा प्रदर्शित करणे.

२७२. घरात नाही एक तीळ अन मिशाला पिळ- गरीब असताना श्रीमंतीची एट करणे.

२७३. घरात नाही कौलान रिकामा डौल – गरीब असताना श्रीमंतीची एट करणे.

२७४. घरोघरी मातीच्या चुली- सर्वदूर सारखीच परिस्थिती असते.

२७५. घार हिंडते आकाशी परी तिचे चित्त पिल्लांपाशी – घर प्रमुखाचे लक्ष आपल्या मुलांकडेच असते.

२७६. घोंगडे भिजत पडणे – एखादी गोष्ट खूप दिवसापासून प्रलंबित असणे.

२७७. घोडं झालया मराया अन बसणारा म्हणतो मी नवां- दुसऱ्याचे दु:ख न पाहता आपलाच विचार करणे.

२७८. घोडामैदानजवळ असणे – परीक्षा लवकरच होणे

२७९. घोडामैदानजवळ असणे – परीक्षा लवकरच होणे

२८०. घोडे खाई भाडे – एखाद्या गोष्टीवर भरमसाठ खर्च होणे.

२८१. घोड्यावर हौदा हत्तीवर खोगीर – कोणताही विचार न करता विसंगत कृत्य करणे.

२८२. चकाकते ते सोने नसते – बडेजाव करणारे सर्वजण श्रीमंत नसतात. मोठे नाव फार उपयोगी ठरत नाही.

२८३. चढेल तो पडेल – फार गर्व केला तर पराजय निशित असतो.

२८४. चतुर्भुज करणे – अटक करणे

२८५. चतुर्भुज होणे – लग्न करणे

२८६. चमडी जाईल पण दमडी जाणार नाही – पैश्यावर खूप प्रेम असणे, कंजूष असणे.

२८७. चमत्कारास नमस्कार करणे- विशेषस असाध्य गोष्टीना मानाने .

२८८. चांगल्या कामाचा प्रारंभ स्वतःच्या घरापासून व्हावा – चांगली गोष्ट स्वतः पासून सुरवात करावी.

२८९. चांभाराची नजर जोड्यावर._ आप-आपल्या व्यवसाया संबधित गोष्टींकडे मनुष्य अधिक रस घेऊन अवलोकन करतो. आपल्याला व्यवसाय मिळावा यासाठी मनुष्य सदैव जागरूक असतो.

२९०. चार आण्याचा मसाला बारा आण्याची कोंबडी – एखाद्या छोट्या गोष्टीची किंमत कमी आणि इतर खर्च खूप जास्त असणे.

२९१. चार दिवस सासूचे चार दिवस सुनेचे – प्रत्येकाचा दिवस असतो.

२९२. चालत्या गाडीला खीळ घालणे – एखाद्याच्या चांगल्या कामात व्यत्यय आणणे.

२९३. चिंती परा ते येई घरा -वाईट चिंतन केले की तशीच घटना आपल्या आयुष्यात घडते.

२९४. चुकणे हा मानवाचा धर्म आहे – मनुष्य प्राणी हा चुकू शकतो .

२९५. चुकलेला फकीर मशिदीत. – मनुष्य आपल्या मूळ स्थानावर परततो.

२९६. चोर तो चोर वर शिरजोर. – गुन्हा कबूल न करता समोरच्यास दोषी ठरवणे.

२९७. चोर नाही तर चोराची लंगोटी. – भरपूर अपेक्षा असताना अल्प लाभावर समाधान मानणे.

२९८. चोर सोडून संन्याश्याला फाशी – अपराधी व्यक्तीस दंड न करता निष्पाप व्यक्तीला त्रास देणे

२९९. चोराच्या उलट्या बोंबा. – गुन्हा कबूल न करता समोरच्यास दोषी ठरवणे.

३००. चोराच्या मनात चांदणे – वाईट व्यक्ती कायम कुटिल डाव रचत असतो.

Mhani in English to Marathi

३०१. चोराच्या वाटा चोरालाच माहीत. – वाईट कृत्य करणाऱ्या व्यक्तीस त्याचे मार्ग व स्त्रोत माहिती असतात.

३०२. चोरावर मोर. – प्रत्येक वाईट माणसाला कधीतरी दुसरा वरचढ माणूस मिळतोच.

३०३. चोरीचा मामला हळू हळू बोंबला. – वाईट गोष्ट सर्व बाजूंनी झाकण्याचा प्रयत्न होतो.

३०४. छडी लागे छमछम विद्या येई घमघम – कठीण परिश्रम व दंड यामुळेच यश मिळते.

३०५. छत्तीसाचा आकडा – विरुद्ध मत असणे

३०६. जखमेवर मीठ चोळणे – आधीच त्रस्त असताना परत त्याच गोष्टीविषयी त्रास देणे.

३०७. जपून पाऊल टाकणे- काळजीपूर्वक काम करणे.

३०८. जळत घर भाड्याने कोण घेणार? – संकटग्रस्त गोष्ट कोणालाच आवडत नाही.

३०९. जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी असणे – सर्वदूर असणे.

३१०. जशास तशे – समोरच्या व्यक्ती व्यवहारानुसार आपला व्यवहार ठरवावा.

३११. जशी कामना तशी भावना. – आपण जसे चिंतन करतो त्याप्रमाणे आपले विचार बनतात.

३१२. जशी नियत तशी बरकत. – आपले यश आपल्या चांगल्या विचारांवर अवलंबुन असते.

३१३. जसा गुरु तसा चेला. – एका प्रमुख व्यक्तीच्या मार्गदर्शनाखाल त्या व्यक्तीच्या स्वभावचेच लोक निर्माण होतात.

३१४. जसा भाव तसा देव.-आपली जशी श्रध्दा असेल त्याप्रमाणे आपल्याला फळ मिळेल.

३१५. जात्यातले रडतात आणि सुपातले हसतात – दुसऱ्यांना हसताना विचार करणे क्रमप्राप्त आहे, काही दिवसांनी तशी वेळ आपल्यावरही येऊ शकते.

३१६. जाळा वाचून नाही कढ, माये वाचून नाही रड

३१७. जावयाचं पोर हरामखोर – माणसाची प्रवृत्ती आपल्या स्वार्थ साधण्यासाठीच असते.

३१८. जावे त्याचा वंशा,तेव्हा कळे – एखाद्या व्यक्तीचे दु:ख त्याच्या जवळ गेल्यावर कळते.

३१९. जिकडे पोळी तिकडे गोंडा घोळी – एखद्या ठिकाणी लाभ असता तिकडे विशेष लक्ष्य देणे.

३२०. जिकडे सुई तिकडे दोरा – घनिष्ट संबंध असणारे एकमेकांजावळ कायम असतात.

३२१. जित्याची खोड मेल्याशिवाय जात नाही – वाईट व्यक्तीची वाईट सवय कधीही जात नाही.

३२२. जिथे कमी तेथे आम्ही – पडेल ते काम करून समोरच्यास हातभार लावणे.

३२३. जेथे पिकतं तिथे विकतं नाही – एखादी गोष्ट विपुल प्रमाणात असलेल्या भागात त्या गोष्टीचे महत्त्व राहत नाही.

३२४. जो खाईल आंबा तो सोशेल ओळंबा – एखाद्या गोष्टीचा लाभ घेताना त्याचे दोष स्वीकारावे.

३२५. जो दुसऱ्यावर विसंबला त्याचा कार्यभाग बुडाला – आपले काम दुसऱ्यावर ढकलले तर अपयश येते.

३२६. जो श्रमी त्याला काय कमी – कष्ट करणाऱ्या व्यक्तीस काही कमी पडत नाही.

३२७. ज्या गावच्या बोरी त्याच गावच्या बाभळी – एका प्रदेशात सर्व गुणधर्माचे लोकं राहतात.

३२८. ज्याचं जळतं त्यालाच कळतं – आपले दु:ख आपल्यालाच सोसावे लागते.

३२९. ज्याचा कंटाळा त्याचा वानोळा – जी कंटाळवाणी बाब असते तीच स्वीकारावी लागणे.

३३०. ज्याचा हात मोडेल त्याच्या गळ्यात पडेल- वाईट कृत्य स्वतःलाच भोगावे लागते.

३३१. ज्याची मिळते पोळी त्याची वाजवावी टाळी – आपल्या मालकाचे गुणगान करणे.

३३२. ज्याला नाही अक्कल त्याची घरोघरी नक्कल – मुर्ख माणसाची सर्वत्र उपेक्षा व टिंगल होते.

३३३. झाकली मूठ सव्वा लाखाची – दुर्गुण असले तरी प्रकट करू नयेत.

३३४. झाडाजवळ छाया अन बुवाजवळ बाया – थोडे आमिष दाखविले तरी मनुष्याची धाव तिकडेच असते.

३३५. झालं गेलं अन गंगेला मिळालं – भूतकाळाच्या गोष्टी दुर्लक्ष करून पुढे मार्गक्रमण करणे.

३३६. टाकीचे घाव सोसल्याशिवाय देवपण येत नही – कष्टाशिवाय यश मिळत नाही.

३३७. टाकीचे घाव सोसल्याशिवाय देवपण येत नही – कष्टाशिवाय यश मिळत नाही.

३३८. ठकास महाठक – प्रत्येक वाईट माणसाला त्यापेक्षा वरचढ माणूस मिळतोच.

३३९. ठेवीले अनंते तैसेची राहावे – जी परिस्थिती आहे त्यात समाधान मानावे.

३४०. डल्ला मारणे- दुसऱ्याची वस्तू चोरणे.

३४१. डोंगर पोखरून उंदीर कढणे – जास्त श्रम करून कमी फायदा होणे.

३४२. डोळ्यात अंजन घालणे – एखाद्यास दिवसाढवळ्या विश्वासघात करून फसविणे.

३४३. ढवळ्या जातो आणि पवळ्या येतो पण सावळा गोंधळ तसाच राहतो.कारभारी व्यक्ती बदलली तरी फारसे बदल होत नाही अन तोच तो गोंधळ उडतो.

३४४. ढवळ्याशेजारी बांधला पावळया, वाण नाही पण गुण लागला – दोन व्यक्तींना सोबत राहताना एकमेकांच्या सवयी लागणे.

३४५. तरण्याला लागली कळ अन म्हातारयाला आल बळ – तरुण माणूस आळशी असतो. अन पोक्त माणूस काम करतो.

३४६. तळ हाताने सूर्य झाकला जात नाही – छोट्या गोष्टीनी फार मोठे व थोर बाबी दडवता येत नाही.

३४७. तळ्यात मळ्यात करणे- मनाची अवस्था अस्थिर असणे.

३४८. तवा तापला तोवर भाकरी भाजून घ्यावी – जोवर लाभ घेता येतो तोपर्यंत स्वार्थ साधून घेणे.

३४९. तहान लागल्यावर विहीर खोदणे – गरज लागल्यानंतरच एखाद्या गोष्टीसाठी तयारी करणे.

३५०. ताक कुंकून पिणे – प्रत्येक छोटी गोष्ट सुद्धा काळजीपूर्वक करणे.

Marathi Mhani List

३५१. ताकापुरते रामायण – एखादी गोष्ट मिळेपर्यंत संवाद साधणे. स्वार्थ साधल्यावर तडक निघून जाणे.

३५२. ताकास जाऊन लोटा लपवणे – एखादी गोष्ट इच्छा नसतांना लपविणे.

३५३. ताकास तूर न लागू देणे- मनातील गोष्ट न सांगणे.

३५४. तीन तिघाडा काम बिघाडा – एखादे काम भरपूर जणांनी लक्ष केंद्रित करून केले तर अपयश येऊ शकते.

३५५. तुझी दाढी जळू दे पण माझी वीडी पेटू दे – दुसऱ्याचे नुकसान झाले तरी चालेल पण स्वतःचा स्वार्थ साधणे.

३५६. तू राणी मी राणी पाणी कोण आणी – दोन सुकुमार ,नाजूक व्यक्ती कधीही काम करत नाही, असे व्यक्ती जवळ आल्यास एकमेकांचा एकमेकांना फटका बसतो.

३५७. तेरड्याचा रंग तीन दिवस – एखादे कार्य थोडे दिवस जोरात चालून एकदम बंद पडणे

३५८. तेल गेले तूप गेले हाती आले धुपाटणे – एकाच दोन वेग-वेगळ्या गोष्टींवर लक्ष केंद्रित केल्यावर दोन्ही गोष्टींचा लाभ न होणे.

३५९. तोंडाला पाने पुसणे – हमी देऊन समोरच्या व्यक्तीचे काम न करणे.

३६०. तोबरयाला पुढे, लगमला मागे – फायद्याचा वेळी पुढे पुढे ,कामाच्या वेळी मात्र मागे मागे .

३६१. थेंबे थेंबे तळे साचे – काटकसर केल्यास बरीच शिल्लक मागे पडते.

३६२. दक्षिणा तशी प्रदक्षिणा – व्यवसायात जसा लाभ असेल तसे महत्त्व आपल्या ग्राहकास देणे.

३६३. दगडा पेक्षा वीट मऊ – छोट्या गोष्टीत समाधानी राहणे .

३६४. दगडावरची रेघ – कायमची गोष्ट.

३६५. दमडीची नाही मिळकत आणि घडीची नाही फुरसत – रिकामटेकडा मनुष्य आपण खूप व्यस्त आहे असे दर्शवितो.

३६६. दहा गेले पाच उरले – अवसान गळणे. आत्मविश्वास कमी होणे.

३६७. दहा मरावे पर दहांचा पोशिंदा मरु नये – महत्त्वाची व्यक्ती गेली तर फार मोठे नुकसान होते.

३६८. दही वाळत घालून भांडण – एखाद्या नुकसानाची तमा न बाळगता वैर करणे सुरूच ठेवणे.

३६९. दांत आहे तर चणे नाहीत, चणे आहेत तर दांत नाहीत – सर्व गोष्टी उपलब्ध असल्या तरी त्याचा उपभोग घेता न येणे.

३७०. दांत कोरून पोट भरतो – उपजिवीकेसाठी फार थोडे श्रम घेऊन जीवन व्यतीत करणे.

३७१. दाखवायचे दात वेगळे अन खायचे दात वेगळे – प्रकट करताना विचार वेगळे अन मनात काही वेगळेच विचार.

३७२. दाणा दाणा टिपतो पक्षी पोट भरतो – कष्टकरी आपले पोट अत्यंत जिकिरीने भरतो. जीवन व्यतीत करता येत नाही.

३७४. दानवाच्या घरी रावण देव – जसा आपला स्वभाव तसे आपले श्रद्धास्थान बदलते.

३७५. दाम करी काम – पैशाला किंमत असते.

३७६. दारात नाही आड म्हणे लावतो झाड – साधने नसताना एखादी गोष्ट हौस म्हणून करणे.

३७७. दिल्या भाकरीचा सांगितल्या चाकरीचा – एखादा मनुष्य एकाच ठिकाणी फार काही अपेक्षा न ठेवता काम करतो.

३७८. दिवस गेला रेटारेटी, चांदण्यात कापूस वेचीत – दिवसभर आपला वेळ वाया घालवून शेवटच्या क्षणास धावा-धाव करणे.

३७९. दिवस बुडाला मजूर उडाला – टाम-टूम काम करून निघून जाणे.

३८०. दिवस मेला इथं तिथं अन रात्र झाली निजु कुठं – दिवसभर आपला वेळ वाया घालवून शेवटच्या क्षणास धावा-धाव करणे.

३८१. दिवसा चुल रात्री मूल – दिवस-रात्र कामाचा त्रास असणे.

३८२. दिवाळी दसरा हात पाय पसरा – सण बघून भरमसाठ खर्च करणे.

३८३. दिव्या खाली अंधार – मोठ्या व्यक्तीचे सुद्धा गुण-दोष असतात.

३८४. दिसतं तस नसतं म्हणून जग फसतं – दिखाऊ गोष्टी या कायम तकलादू असतात, मुळात वेगळेच काही असते.

३८५. दुःख रेड्याला न डाग पखालीला – एखाद्याच्या त्रासामुळे दुसरा चांगला व्यक्ती त्रासात पडणे.

३८६. दुखणे हत्तीच्या पायाने येते आणि मुंगीच्या पायाने जाते – दु:ख लवकर संपत नाही.

३८७. दुध पोळलं की ताक कुंकून प्यावे – एखादा अवघड प्रसंग सोसल्यावर पुढे काळजी घेणे.

३८८. दुधाची तहान ताकावर – छोट्या गोष्टीत समाधानी राहणे .

३८९. दुधात साखर पडणे – एकाचवेळी अनेक गोष्टीचा लाभ होणे.

३९०. दुधापेक्षा सायीवर प्रेम जास्त – मुलांपेक्षा नातवंडांवर अधिक प्रेम असणे.

३९१. दुर्दैवाचे दशावतार होणे – अनेक बाजूने संकट येणे.

३९२. दुष्काळात तेरावा महिना – संकटात अधिक भर पडणे.

३९३. दुष्टी आड सृष्टी – आपल्या पाहण्यापलीकडे पण जग आहे.

३९४. दुसऱ्याच्या डोळ्यातील कुसळ दिसते पण स्वतःच्या डोळ्यातील मुसळ दिसत नाही – स्वतःच्या चुकांकडे दुर्लक्ष करून दुसऱ्याच्या चुकांविषयी बोलणे.

३९५. दे माय धरणी ठाय करणे – खूप त्रस्त होणे.

३९६. देणं न घेणं आणि कंदिल लावून येणं – उगाचच एखाद्याची कुरापत काढणे.

३९७. देवाची करणी अन नारळात पाणी – नैसर्गिक गोष्टींना तोड नसते.

३९८. देश तसा वेश – प्रदेशाप्रमाणे आपले संस्कार, पोशाख बदलतो.

३९९. देह देवळात चित्त पायतणात – एका ठिकाणी मन एकाग्र न करता, दुसऱ्याच ठिकाणी चित्त घोटाळणे.

४००. दैव देते कर्म नेते – कर्म वाईट केले तर चांगल्या गोष्टीचा त्याग करावा लागतो.

Marathi Mhani Whatsapp

४०१. दोघींचा दादला उपाशी – एकाच वेळी दोन गोष्टींवर लक्ष केंद्रित केल्यामुळे कोणताही अपेक्षित लाभ न होणे.

४०२. दोन डोळे शेजारी, भेट नाही संसारी – जिवलग दोन व्यक्तींची भेट जवळ असूनही न होणे.

४०३. दोन्ही घरचा पाहुणा उपाशी – दोन वेग-वेगळ्या समूहाना पाठिंबा देणाऱ्या व्यक्तीला तोटा होतो.

४०४. द्या दान सुटे गिरान (ग्रहण) – एखादा आशावाद दाखवून द्रव्याची अपेक्षा करणे.

४०५. ध चा मा करणे – सांगताना एखाद्या मूळ गोष्टीत बदल करून आपला स्वार्थ साधणे.

४०६. न कर्त्याचा वार शनिवार – काम न करणारा व्यक्ती फक्त बहाणे सांगतो.

४०७. नकटीच्या लग्नाला सतराशे विघ्न – मुळात कमी तयारी असलेल्या व अडखळत असलेल्या कार्यात अनेक बाधा येणे.

४०८. नकटे व्हावे पण धाकटे होऊ नये – छोट्या व्यक्तींना नेहमी कामे सांगितली जातात.

४०९. नर का नारायण बनणे – कर्म करून उच्च होणे.

४१०. नरोवा कुंजरोवा – कोणत्याही गोष्टीबाबत भाष्य न करणे, केल्यास संभ्रम निर्माण करणे.

४११. नवी विटी नवे राज्य – नवीन राज्यकर्ते नवीन कायदे आणतात.

४१२. नव्याची नवलाई – एखाद्या नवी गोष्टीचा उदोउदो करणे.

४१३. नव्याचे नऊ दिवस – नवेपणा असतानाचे कौतुक नंतर टिकत नाही.

४१४. नसून खोळंबा असून दाटी -एखाद्या प्रमुख व्यक्तीचा कोणताही उपयोग न होणे.

४१५. नाक दाबले की तोंड उघडते – एखाद्यास कोंडीत पकडून मनस्थितीत हवे ते काम ऋण घेता येते.

४१६. नाकाचा बाल – अत्यंत प्रिय व्यक्ती.

४१७. नाकापेक्षा मोती जड- महत्वाची गोष्ट सोडून इतर गोष्टीला महत्त्व येणे.

४१८. नाकापेक्षा मोती जड होणे – डोईजड होणे

४१९. नाचता येईना आंगण वाकडे – स्वतः येत नसलेली गोष्ट न करता इतर गोष्टीस बोल लावणे.

४२०. नाव मोठे लक्षण खोटे- श्रीमंत असून कंजूष असणे, श्रीमंत असण्याचा आवआणणे.

४२१. नाव सगुणी अन करणी अवगुणी – नावाप्रमाणे न राहता वाईट कृत्य करणे.

४२२. नाव सोनुबाई अन हाती कथलाचा वाळा-नावाप्रमाणे महती नसणे.

४२३. नावडतीचे मीठ अळणी – नावडत्या व्यक्तीने केलेली कोणतीही गोष्ट आवडत नाही.

४२४. निंदकाचे घर असावे शेजारी – आपल्या टीकाकरांमुळे आपला विकास होतो.

४२५. निर्लज्जम सदा सुखी – वाईट व्यक्तीला त्याचा वागण्याचे काहीही वाटत नाही.

४२६. पहिले पाढे पंचावन्न – भरपूर समजावून सुद्धा वाईट वागण्यात बदल न होणे.

४२७. पाण्यात राहून माशाशी वेर – बलवानाशी शत्रुत्व काय कामाचे?

४२८. पाण्यात राहून माशाशी वेर – बलवानाशी शत्रुत्व काय कामाचे?

४२९. पायीची वहाण पायी बरी – योग्यतेप्रमाणे वागवावे धारत नाही.

४३०. पालथ्या घड्यावर पाणी – निर्बुध्ध व्यक्तीचे वर्तन सुधारत नाही.

४३१. पी हळद आणि हो गोरी – उतावीळ होणे.

४३२. पुढच्यास ठेच मागचा शहाणा – एकाच मार्गावरील पुढील व्यक्तीस वाईट अनुभव आल्यास तो मागच्या माणसा साठी मार्गदर्शक ठरतो.

४३३. पेराल तसे उगवेल – कर्मानुसार तसे फळ मिळते.

४३४. प्रत्येक कुत्र्याचा दिवस असतो – प्रत्येकाचा दिवस येतो.

४३५. प्रयत्नांती परमेश्वर – खूप कष्ट करण्याची तयारी असली की कोणतीही गोष्ट साध्य होऊ शकते.

४३६. फट म्हणताच ब्रम्ह-हत्या – छोट्या गोष्टीवरुन दोषी ठरवणे.

४३७. बडा घर पोकळ वासा – श्रीमंत असून कंजूष असणे, श्रीमंत असण्याचा आव आणणे.

४३८. बळी तो कान पिळी – बलवान माणूस दुर्बळ माणसांना पिडतो.

४३९. बाप दाखव नाही तर श्राद्ध कर – कोणत्याही गोष्टीचा पुरावा मागणे.

४४०. बाबाही गेला दशम्या गेल्या- एकाच दोन वेग-वेगळ्या गोष्टींवर लक्ष केंद्रित केल्यावर दोन्ही गोष्टींचा लाभ न होणे.

४४१. बाळाचे बाप ब्रह्मचारी – निष्पाप वाटणाऱ्या व्यक्ती दोषी असणे.

४४२. बुडत्याला काठीचा आधार – संकटग्रस्त मनुष्यास छोटी मदत सुद्धा मोठी वाटते.

४४३. बैल गेला अन झोपा केला – एखादी गोष्टीचे महत्व संपल्या नंतर त्यासाठी उपाय योजना करणे व्यर्थ आहे .

४४४. बैल गेला नि झोपा केला – एखाद्या गोष्टीची निकड संपल्यावर त्या गोष्टीसाठी काम करणे.

४४५. बोलण्यापेक्ष मौन श्रेष्ठ – अधिक बोलण्या पेक्षा काम करणे चांगले असते.

४४६. बोलाचीच कढी बोलाचाच भात – कार्य न करता वायफळ बडबड करणे.

४४७. बोलाचीच कढी बोलाचाच भात – खोटी आश्वासने देणे.

४४८. भरंवशाच्या म्हशीला टोणगा – पूर्ण निराशा करणे.

४४९. भरंवशाच्या म्हशीला टोणगा – पूर्ण निराशा करणे.

४५०. भरल्या गाड्यास सूप जड नाही – समर्थ व्यक्तीला छोटे काम विशेष वाटत नाही.

Marathi Mhani ani Artha

४५१. भित्यापाठी ब्रह्म-राक्षस – . भित्रा माणूस सदैव कोणत्याही छोट्या बाबीना घाबरतो.

४५२. मऊ सापडले म्हणून कोपराने खणू नये – एखाद्याच्या चांगुलपणाचा फार फायदा घेऊ नये.

४५३. मनी वसे ते स्वप्जी – आपण ज्या गोष्टीचा सदैव विचार करतो तीच गोष्ट आपल्याला आसपास दिसते (आभास होतो).

४५४. मुलाचे पाय पाळण्यात दिसतात- व्यक्तीचे गुणदोष सुरवातीच्या काळात लगेच कळतात.

४५५. मूर्ती लहान पण कीर्ती महान – छोटा मनुष्य तरी कार्यक्षमता खूप असणे.

४५६. मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही – काही गोष्टी स्वतःअनुभावल्याशिवाय कळत नाही

४५७. मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही – प्रत्यक्ष अनुभव घेतल्याशिवाय कळत नाही

४५८. यज्ञास बळी बोकडाचा – दुर्बळ व्यक्तीला कठीण काम करण्यास सांगणे.

४५९. राजा उदार झाला हाती भोपळा दिला – आशा असताना एखाद्या मोठ्या व्यक्तीने अपेक्षेनुसार काम न करणे.

४६०. रात्र थोडी सोंगे फार – काम भरपूर, वेळ कमी

४६१. रात्र थोडी सोंगे फार – काम भरपूर, वेळ कमी

४६२. राम कृष्ण आले गेले तरीही जग का चालायचे थांबले – व्यावहारिक बाबी कुणासाठीही थांबत नाही.

४६३. लंकेची पार्वती असणे – अत्यंत गरीब असणे.

४६४. लंकेत सोन्याच्या विटा – दुसऱ्याची श्रीमंती आपल्या काही कामाची नसते.

४६५. लहान तोंडी मोठा घास – छोट्या व्यक्तीने आवाक्या बाहेरच्या गोष्टी करणे.

४६६. लहानपण देगादेवा मुंगी साखरेचा रवा – मोठेपणा न मिरवता छोटे होऊन आपले काम परिपूर्ण करणे सुखी आहे.

४६७. लेकी बोले सुने लागे – एकाला बोलल्यावर दुसऱ्याने त्यातील संदेश ओळखणे.

४६८. वराती मागून घोडे – एखादी गोष्टीचे महत्व संपल्या नंतर त्यासाठी उपाय योजना करणे व्यर्थ आहे.

४६९. वाचाल तर वाचाल- शिक्षण घेतले की तरच प्रगती होऊ शकते.

४७०. वाड्याचे तेल वाग्यांवर – एका गोष्टीचा राग दुसऱ्यावर काढणे .

४७१. वारा पाहून पाठ फिरवावी – वातावरण पाहून वागावे.

४७२. वाऱ्यावरती वरात काढणे – स्वतः नियोजन न करता दुसऱ्यावर विसंबून महत्त्वाचे कार्य करणे.

४७३. वाळूचे कणही रगडीता तेलही गळे – कठोर परिश्रमामुळे कोणतीही गोष्ट साध्या होऊ शकते.

४७४. वासरात लंगडी गाय शहाणी – मूर्ख लोकांमध्ये कमी बुध्धिवान मनुष्यसुद्धा प्रसिद्ध असतो.

४७५. विंचवाचे बिहाड पाठीवर -फिरत्या माणसाचा ठाव-ठिकाणा लागणे मुश्कील असते. अस्थिर गोष्टी या कायम मूळ विषयापासून भटकतात.

४७६. शितावरून भाताची परीक्षा – फार थोड्या नमुन्यावरुन मोठ्या वस्तूंची चाचणी करणे. एखाद्या प्रसंगावरून माणसाच्या स्वभावाची ओळख करून घेणे.

४७७. शुद्ध नाही मन तया काय करी साबण – मनात कुविचार असता चांगले विचार ऐकणे व्यर्थ आहे.

४७८. शुध्द बीजापोटी फळे रसाळ गोमटी – संस्कारी कुटुंबात चांगल्या व्यक्ती असतात.

४७९. शेंडी तुटो की पारंबी तुटो – एखाद्या गोष्टीचे परिणाम काय राहणार याची चिंता न करणे.

४८०. शेखी मीरविणे – उगाचच मोठ्या गोष्टी करणे.

४८१. शेरास सव्वाशेर – प्रतिपक्षापेक्षा श्रेष्ठ.

४८२. शेरास सव्वाशेर – प्रत्येक वाईट माणसाला त्यापेक्षा वरचढ माणूस मिळतोच.

४८३. शेळी जाते जीवानिशी खाणारा म्हणतो वातड – आपल्या स्वार्थ साधण्यासाठी दुसऱ्याच्या जीवाचा विचार न करणे.

४८४. श्वानाचीया भुंकण्याला हत्ती देईना किंमत – बलवान व्यक्ती दुर्बल माणसाला किंमत देत नाही.

४८५. संगत गुण से सोबत गुण – दोन व्यक्तींना सोबत राहताना एकमेकांच्या सवयी लागणे.

४८६. संन्याश्याच्या लग्नाला शेंडीपासून प्रारंभ – मुळात कमी तयारी असलेल्या व अडखळत असलेल्या कार्यात अनेक बाधा येणे.

४८७. समुद्रामाजी फुटकें तारू – चांगल्या गोष्टींबरोबर वाईट गोष्टी पण असतात.

४८८. सरकारी काम अन बारा महिने थांब – काही कामं नेहमी विलंबाने होत असतात, त्या साठी धीर देणे योग्य.

४८९. सरड्याची धाव कुंपणा पर्यंतच – दुर्बळ माणूस एका मार्यादेच्याआतच काम करतो.

४९०. साखरेचे खाणार त्याला देव देणार – सगळ्यांशी आपुलकीने वर्तन केल्यास असाध्य बाब साध्य होऊ शकते.

४९१. सुंठेवाचून खोकला गेला – परस्पर संकट टळले.

४९२. सुंभ जळतो पण पिळ जळत नाही – भरपूर शिक्षा होऊन सुध्दा वाईट प्रवृत्ती नष्ट करता येत नाही.

४९३. हत्ती गेला शेपूट राहिलं – अवघड काम संपल्यानंतर छोटे (सोपे) राहणे.

४९४. हत्ती होऊन ओंडके, मुंगी होऊन साखर खाल्लेली बरी – मोठेपणा न मिरवता छोटे होऊन आपले काम परिपूर्ण करणे सुखी आहे.

४९५. हपापाचा माल गपापा – अती हव्यासाने असलेले द्रव्य ही नष्ट होते.

४९६. हलवायाच्या घरावर तुळशीपत्र – स्वतःच्या व्यवसायात नामांकित असूनही आपल्या घरासाठी आपल्या व्यवसायासंबधित सुविधा देता न येणे.

४९७. हा सूर्य आणि हा जयद्रथ – पुराव्यासहित सिद्ध करणे.

४९८. हात दाखवून अवलक्षण- उगाचच विविध गोष्टी मागे धावून हसे करून घेणे.

४९९. हातच्या कंकणाला आरसा कशाला – उघड सत्य हे केव्हाही खरे करता येऊ शकते.

५००. हातावर तुरी देणे – एखाद्याच्या कचाट्यातून सुटणे.

शेअर करा

Leave a Comment